Umieram. Obudziłam się. Z niedomytym makijażem. Trzy kwadranse później niż zwykle. Kacper zmierzył mnie od stóp do głów. Spytał, gdzie i z kim byłam. Później uzasadnił dociekliwość, bo miałam majtki na lewą stronę. Nie wiem, dlaczego. Na pewno nie było wczoraj żadnej przygody. Nie pamiętam również, abym kiedykolwiek wcześniej miewała majtki na lewą stronę. Zabij mnie, nie mam pojęcia.

Zdemolowałam pół łazienki. Urwałam wieszak na ręczniki, któremu Kacper poświęcił trzy godziny pierwszej i ostatniej jego soboty.

Gdy zaczęłam na wzór tańca szamańskiego po całym domu szukać kluczyków od samochodu, Kacper krzyknął, żebym najpierw coś zjadła, bo jechać nie będę mogła.
Nie wiem, czy to kwestia tego, że nadal jestem wesoła, czy może faktycznie jedzenie z prowadzeniem pojazdów ma niewiele wspólnego. Niepewnie zjadłam. Pojechałam.

Odrapane paznokcie. Białka w kolorze cienia do powiek. We włosach gdzieniegdzie kołtun, gdzieniegdzie dziki naród. Oddech z pewnością nielusterkowy.

Żegnaj, Droga Agencjo.