Co sprawia, że przestaję być istotą rozumną i zamieniam się w bloggowego potwora:

1. Głupota. Wydanie męskie i żeńskie wydawać by się mogło, ma inne odsłony. Ale to nieprawda. Z reguły jest konsekwencją naiwności i nieposkromioną jak dotąd wiarą, że ‘wszystko będzie dobrze’, ‘że każdego człowieka kocha Jezus’, albo matka. Patrz – blogi publikujące filmy sekciarskie, ściągnięte z You Tube, albo avatary ze zdjęciem dziecka, zwierzęcia lub partnera. I te komentarze! O ile jestem w stanie docenić nieprzemyślaną spontaniczność, o tyle nie toleruję reakcji po kilku godzinach tak napompowanej i sztucznej, że mam wrażenie, iż po jej publikacji autor, oddaje napięcie podczas masturbacji w niepewnym prywatnie pomieszczeniu.
2. Brak dystansu do siebie. Z reguły osoby tego typu podają w CV udostępnianym potencjalnym pracodawcom adres własnego bloga z nadzieją, że owa aktywność zostanie doceniona. Że owe piśmiennictwo jest odkrywczo utalentowane. Że ich zainteresowania mają znaczenie, a wszystko, co ich dotyczy jest interesujące i godne pochwały.
3. Próżność. Wysyłanie własnych postów na inne portale, aby wypchać statystki w kosmos. Podejrzewam, że owa działalność polega również na klikaniu własnych postów po wpisaniu swojego nick’a w Google.